Showing posts with label яруу найраг. Show all posts
Showing posts with label яруу найраг. Show all posts

2010-06-30

Долдугаар сар

Үүрийн гэгээн жингээр дэлбээн дээр бөнжигнөсөн шүүдэр залгилж
Үзэсгэлэнт гэзгээ задгайлах шиг эрвээхий аяглан сууна
Цэцэгэн дээр суусан зөгий балга бал амтлаад
Цэнгэн нисэн одохдоо үүр луугээ тэмүүлэн ниснэ
Долдугаар сарын салхи өвсний толгой эрхлүүлж
Долгиотон найгах тал нуурын мандал шиг санагдана
Бараа тасрах газраас морьтон наашлах айсуй талд
Биеэлгээ бүжих мэт зэрэглээ найгалзан харагдана
Аавын бүлсэн айраг саахалтын газраас сэнхийж
Агь таана үнэртсэн нутагт минь хурдан морьд уягдана
Цэлмэг тэнгэрийн дор нутгийн ах нар цуглаж
Цэц мэргэнээ шалгахаар цэцэг бэлчсэн талд хурайлна
Начин шонхор дүүлэх мэт бөхчүүд дэвсээр гарахад
Наадамын өнгө долдугаар сартай нэн зохицоно
Тал нутгийг алаглуулсан цэцэг мэт аялгуут сэвгэр
Танил мэт санагдах нь цэлмэг тэнгэр дор төрсөнийх болой
Одод түгсэн шөнө цагаан цээжтэй бүсгүйн тэрлэгний хормой
Ойр ойрхон намилзах нь тэнгэрт зурсан хэн нэгний бүтээл гэлтэй.

2010-06-30

2010-01-04

***



Асар үнэтэй ганц хоромд
Ахин мэндэлсэн нахианууд
Агшин зуурт хэн нэгнийг
Догдлуулдагаа мэддэг ч
Гомдсон ганц навч
Агаарт гулсан унахдаа
Сайхан цэцэрлэгийн гудамжнаа
Цагаан цээжтэй бүсгүйг
Догдлуулахаа яахин мэдэх билээ.

2010-01-04

2010-01-03

Ахаа өмөөрч бичсэн шүлэг

Ааш аашаа
Агаар нэгэн гэртээ
Адилхан идсэн
Амьсгал нэг
Муу ах минь дээ
Муусайн найз нартайгаа
Архи уусан гэх шиг
Хэрэг төвөгт орох нь холгүй
Халамцуухан явна гэх шиг
Охид бүсгүйчүүдтэй орооцолдож
Эхнэр хүүхдээсээ сална гэх шиг
Хов живийн үгнүүд
Хол ойроос ирэх л юм
Зүрхээ таллан байж
Зан зангаа
Холиж идсэн
Зуузай нэгтээ
Муу ах минь
Ямар бурхан биш
Зурагдсан төөрөгөө
Зурж дуусах гээ л биз
Хувь тавилангийн замаас
Гажих эрх байхгүй
Амьдралаа дуустал
Уусан,эс уух хоёрт
Насаа уртасгана гэдэг
Ижил шүү дээ
Хэн бүхэн
Эцсийн эцэст
Үхэхээс хойш
Маргаашийг хараад
Юу хийхэв дээ
Өчигдрийн гэмшилээс болж
Амьдралгүй боллоо гээд
Муу ахыг минь
Бүү зэмлэ
Өдгөө аль хэдийн
Зурагдсан тавилангаа
Гүйцээхээр ядаж яваа
Бурханы дуулгавартай
Шавь юм шүү дээ
Үнэн худлын хорвоод
Үйлээ таллаж
Зулай зулайгаа
Гишгэлцэж төрсөн
Сэтгэл нэгтэй
Муу ахад минь
Бурханы ухааныг
Ойлгоход хэцүү
Эхлэл төгсгөл үгүй
Буурал хорвоо
Шударга бусаас хойш
Өнөөдөртөө талхны захтай
Хоног төөрүүлэх булантайдаа
Халуухан дарсаа балгаж
Багахан ядарсандаа
Ханаж яваа бол болоо
Муу ах минь.

2010-01-03

Чи...

Чи...
Анхилам улаан сарнай шиг
Өөртөө намайг татаж
Халуун зүрхээрээ
Xaцpaa улайлган байж
Би чамд хайртай гэж
Лугшиж хэлдэг
Чи намайг чимээгүй хайрладаг
Чи...
Хөгжмийн уянгалаг эгшиг шиг
Өөртөө намайг татаж
Хайр дурлал дүүрсэн сэтгэлээр
Харцаа гэрэлтүүлэн байж
Би чамд хайртай гэж
Нүдээрээ хэлдэг
Чи намайг чимээгүй хайрладаг


2010-01-03

2009-12-26

***



Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс бодох бодохын дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс харах харахын дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс сонсох сонсохын дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс үнэрлэх үнэрлэхийн дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс амтлах амтлахын дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс өгүүлэх өгүүлэхийн дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс эдлэх эдлэхийн дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс мэдрэх мэдрэхийн дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс тэвчих тэвчихийн дунд би амьдарч байна
Энэ сэтгэл ухаарлаар биеэ барьж
Эс хайрлах хайрлахын дунд би амьдарч байна.

2009-12-26

Шүлгийн тoвч гаргалгаа
Шаналалаас зовлон үүсдэг гэж би боддог.Сэтгэлийн зовлонг хүн өөрөө дарж чадна.Яагаад гэвэл хүн өөрөө бурхан гэж Будда хэлсэн байдаг.Өөрийн сэтгэлээс урган гарах хүсэл таашаал нь шаналал зовлонг авч ирдэг.Өөрийнхөө дотоод тэнгэрлиг хүч болох язгуур сэтгэл,ухаарлаар өөрийгөө сонсож биеэ барьж байх чадварыг сайн сурвал танд шаналал зовлон үгүй болно.Танд зовлон байлаа ч зовлон биш,зовлон үүслээ ч үүсээгүй болдог.Тэгэхлээр эс байх байхын дунд бид амьдарвал зөв амьдрал юм гэж би үзэж байна.

2009-10-22

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй...

Эцэс төгсгөлгүй эхлэл дунд би амьдарч байнам.
Эхлүүлсэн үйлс бүxэн маань өглөө болгон шинээрээ
Төгсгөл үгүй үйлс гэж байдаг бол миний амьдрал тэрээ.

Зогсошгүй цаг хугацаан дотор би амьдарч байнам
Хөхөөтэй цагны зүү цаг болгонд донгодох нь шинээрээ
Xopoм ч зогсохгүй цаг хугацаа бол миний амьдралaa...

2007-12

2009-08-19

***

Өнгөр тогтсон орчлонгийн шоронд цаг хугацааг нэхэх хүн сүрэгнүүд
Өөрсдийн сэтгэлийг баясгаж,оюун мунхаг өнгөрөөнө.
Өнгө зэрэглээ мэт аялгуу цуурай мэт амьдрал үүл мэт хоосон орон зайг бөглөж
Өнөөдөр хийсэн үйл, үл тасрах хоосон хорвоод
Түмэн хүн зон орчлонгийн жаргалыг чоно мэт булаалдан идэж
Түнэр харанхуйд дурлах жоом лугаа мэт мунхран гүйлдээд
Буруу зөвийг үл мэдэх гэнэн эрвээхий мэт аль өнгөтэй дээр нь эргэлдсээр
Бухимдсан буюу баярласан сэтгэлээ хэн нэгний зовлонтой нь хамт дугтарч орхино.
Хуучин замбуулингийн үйл хэрэг тасрах орон зайнд
Хөгшин цэнхэр дэлхий од болон сүүмийж мөнхийн үлгэрээ шивнэхэд
Хүн сүрэгнүүд жоом лугаа адил гэрэл рүү үл тэмүүлнэ.

2009-08-19

2009-06-20

***



(гадаад ахуй)
Амьдрахын хоосонг мэдсэн согтуу гуйлгачин гудамжинд зогсоно
Алив бүхнээ хайрлаач гэж хүн болгоноос гуйж биш асууж өнгөрөөнө
Цагаан гарт хэн болгон түүн рүү ярвайн харж зөрөхдөө
Цайрч хөхөрсөн харцан дахь амьдран хайрлахуйн гэгээг үл олж харна
Авагч,идэгч,шунагч,худал инээгч бүхий л хуурамч хүмүүстэн
Алдарт амаараа гурвантаа нулимж хөөрхий гуйлгачинг хараана
Амьд яваа хүмүүний сэтгэлд хүсэл хязгаар үгүй гэж орилоод өнгөрцгөөнө
Гэвч,сэтгэл хоосон болохоор хүсэл янжуурийн утаа мэт гэдгийг
Хөөрхий гуйлгачингийн харц л гагцxүү өгүүлж чадна

(дотоод ахуй)
Сайхан өнгөтэй вааранд
Хүү минь,цэцэг тарьжээ
Ургаж цэцэглээгүй мөртлөө
Үхэж гэнэ
Яагаад ургасангүй вэ?
Энэ цэцэг,ааваа
Усалаагүй байж
Энэ цэцэг
Яагаад ургасангүй вэ?хүү минь

(ертөнцийн ахуй)
Бурхан бурхандаа хайраа харамладаг замбуулинд
Дутуухан амьдрал дунд байсxийгээд л туугдах үүл мэт
Хүмүүс ямар их өрөвдөлтэй,гунигтай амьд явна вэ?
Усны урсгалд гөлийх чулуу мэт цагын эргэлтэнд элэгдэх хүмүүнд
Яаж амьд явбал үнэн амьдрахыг бурхад мянгантаа сургавч
Ялихгүй амттанд ташуурах сэтгэлээ барьж үл дийлнэ
Амьдрал өөд бадамлан асах галт сарнайн амьдрал хаа байнаа...

2009-06-01-20

2009-02-09

***

Үзэсгэлэнт харц,ялдамхан алхаа чинь
Урин цагийн эхний яргуй мэт ялгармуй
Энэ бие нас минь үйлийн үртэй,мөнх бусаа
Энэлэх сэтгэл даардаг зүрх минь шувуу мэтээ
Нууцлаг эрдэнэ шиг сэтгэлийг чинь
Бурханы тарнинаар нээж үл чадмуй
Өөрийн уйтгар гунигаа дааж ядан нисэх шувуу
Шинэ охид дэлгэрэх өвсний дэргэд яргуйг хүлээмүй

2009-02-03

Чимээ аниргүй явж одно



Наран саран ээлжлэн,хөдөлдөг бүхнийг элээсээр
Насны сүүдэр улам богиносож,нарыг улам шүтэнэ.
Чимээгүй орших хорвоо хатуу зүрхтэн,догшин бүхнийг
Чимээ аниргүй алслуулан,харанхуй он цаг руу авч одно.
Хайрын галаар харанхуйг нэвтэлж,хавсарган салхитай хорвоог
Халуун зүрхтэнгүүд хэсэгхэн хором бүлээцүүлэхэд
Ядрал цөхрөлд автсан үй түмэн царайтангууд үл мартана.
Одод гэрэлтээгүй шөнийн тэнгэрт саран ганцаараа
Орчлонгын үнэн үлгэрийг мянгатаа өгүүлэвч хүмүүст үл сонсогдоно
Үүр цайж,наран хайраа цацраахад саран гэрэлд уусан одно
Гунигт харцтангууд сарны үлгэрийг зүүд мэт ойлгосоор
Он цагийг элээж,сансар огторгуйн хаа нэгтээ явж одно.

2009-02-03

2009-01-29

***

Хорвоо ертөнцийг ойлгох чинь эртдээд байна
Амар амгаланг эндээс бүү эр,оршиж байна гэдэг гуниг
Эргээд уулзах ижийн тухай зүүд зүүдэн доторхи зүүд
Энэ ертөнцийн дуу эгшиг сонсголонтой боловч замхарна
Эргэх дөрвөн цаг зөвхөн нүд алдам өнгө төгөлдөр будгийн холил
Сэтгэлийг өрдөх шүлэг чинь эцэстээ унтрана,ахуйн хоосон
Өөрөө дайжиж эзэнгүй болсон мөчид,хорвоог ойлгох болно.
Диваажингийн буудалд буухад бүү ай,цаашаа зам бий.

2009-01-27

2009-01-27

Амгалан зүүд



Дотоод сэтгэлийн дуудлага давалгаалж зүрхний эрэгт долгисхуйяа
Дорнын мөнгөн саран үүлсийн цаанаас бултайж намайг санаж байгаа
Сэтгэл хөндүүрлүүлж эрчимсэг нэгэн давалгаа зүрх алгадан цохихуйяа
Сарны улбар туяанд инээмсэглэл тодхон үжин намайгаа үгүйлж байгаа
Салхи шиг тийм хол ,ийм ойрхон шивнээ,амархан сарничих юм шиг санагдаад
Амраг чиний минь хоолой яруу дуулал шиг ойртож ийм амгалан зүүдэнд
Сэтгэлийн минь тэнгисийг туулсаар зүрхэн газарт эрэгдэнэ.

2009-01-27

2009-01-25

САНАНА...



Хол байхад нь шүлэг бичиж дуу зохиож санана
Хөдөлгөөн үйл бүхнийг нь дүрслэн зураг зурж санана
Хуучирч элэгдсэн зургыг чинь байнга харж балга гуниг залгиж санана
Өглөө сэрэх болгондоо чамайг бодож тэр өдрийг хайрлаж санана
Өнгөрсөн явдалуудаа эргэн төсөөлж жүжиг үзэх мэт гөлрөн санана
Өдөр өнгөрч шөнө болоход саранд чиний тухай ярина,бодлогширно
Өнчин сэтгэлээ захиа болгон явуулчихаад араас нь хариу горьдож санана
Хоёрхон мөр шүлэг холбочихоод түүнийгээ хос амьдрал гэж мөрөөснө
Энэ бүхэн миний хайрын хөрс гэж сэтгэлээ нөмөрч унтчихаад
Амгалан тайван нойрсож чиний үнсэлт шиг өглөөг угтаж сэрнэ.
Халуун сэтгэл,дулаахан инээмсэглэл,үүр цайх мэт царайг чинь
Өдөр өдрөөр улам их үгүйлж уйтгарын шүлэг амилуулж санана.
Хажууд байхдаа хайрласан өдрүүд дутмаг юм шиг харамсан санана
Санаан зоргоор болдоггүй хорвоод өнчин хайрыг соёолуулж санана
Сэтгэлийн зоригоор дийлддэггүй амьдралд ганцаардлын шарх амсан санана
Сархадын шидээр мөрөөсөн гунигаа хэсэг мартаж санана.
Үймрэн гуниглах үедээ дарс шимж, шүлэг тэрлэн өнгөрөөж санана
Сэтгэлийг энэлгэх сар мэт царайт хүүхний инээмсэглэл зүрх зүсэх увидастай ч
Сэтгэл зүрхнийхээ галбирийг эвдэхгүйгээр өдөр өдрөөр хайрлан санана
Чинийхээ гоо үзэсгэлэнт сэтгэл,дулаахан хайр,халуун дурлалыг чинь
Өнөөдөр л маш ихээр үгүйлэн,сэтгэл минь чам руу галын дөл мэт цоргилж байна.


2009-01-25

2009-01-24

Учраад л өнгөрөх бүсгүйд



Урин хавар айлсаж урсгал усан урсахуйд
Удаан хүлээсэн шувууд сэтгэлд минь ганганана
Уйтгартай өдрүүдийг халж яргуй шиг хэнзэрж мэдэх
Учраад л өнгөрөх бүсгүйд сэтгэл минь хоногшино.

Зохимжит өнгөөр дэлгэрч зун цаг ирэхүйд
Зөрөөд нисэх эрвээхий сэтгэлд минь эргэлдэнэ
Зайгүй зүрхэнд минь зөрөг жим засаж чадах
Зуурхан л учирах бүсгүйд сэтгэл минь хоногшино.

Навчаар гунисан намрын халуун нар төөнөхүйд
Нуур нь эзгүйрсэн усны толионд сэтгэл минь уйтгарлана
Нулимс цийлэгнэсэн нүдийг минь шувуу шиг арчиж өгөх
Нэг л учирах бүсгүйд сэтгэл минь хоногшино.

Өнтэй өвөл зочилж уулсын оройг цасаар хучихуйд
Өвдөг даарсан хүйтэнээр сэтгэл минь жавардана
Өвөрийн халуунаар дулаацуулж өглөөний нар шиг ээх
Өнөөдөр л учирах бүсгүйд сэтгэл минь хоногшино.

2007~8

2008-12-19

***



Шороотой бага насаа
Шажигнан асах дөлөөр сольсон
Шажигнан асах дөл шиг насаа
Шиврээ бороонд нэвт цохиулсан
Шиврээ бороонд цохиулсан насаа
Шаргал наранд ээх болно.

2006-08-04

2008-12-06

Би...


Би...
Дотоод сэтгэл минь галтай байвал
Гадаад ертөнц маань гэрэлтэйд итгэдэг.
Би...
Амьдрал хэмээх ахуйд халуун сэтгэл оршвол
Аз жаргалыг сэтгэлийн минь харц олдогт итгэдэг.
Би...
Дулаан сэтгэлээр тус бусдад хайрлавал
Сайн сайхан амьдрал удаан тогтдогт итгэдэг.
Би...
Сэтгэл сэтгэлээ нэгэн цогц болговол
Хайр хайраа хайрладагт итгэдэг.
Би...
Эгэл бүхэнд сэтгэлийнхээ дулаан харцыг өгвөл
Өнөөдрийн нар хувь тaвилaнг маань ээдэгт итгэдэг.
Би...
Хайраар хүн болж хайраа бусдад өгөх нь
Хүмүүний л хийх үйлс гэдэгт итгэдэгээ.

2006-12 сар

2008-11-12

Өнөөдрийг хайрла.

Өнөөдрийг хайрлаж маргаашид дурладаг бол
Өнөөдөр гунигтай байгаад маргааш баясахыг мэддэг бол
Өнөд та,аз жаргалтай хүн
Цаг болгоны үнэтэйг мэдэрвэл нэг өдрийн жаргалыг үзнэ
Өдөр өдрийн амьдралыг үзвэл нэгэн ертөнцийг бүтээнэ
Өнөөдөрөө үнэлж сурвал амьдрал гэдэг урлаг
Өнөөдөр өнгөрч маргааш болвол эргэж ирэхгүй энэ цаг хугацаанд
Хавтас нь хуучирсан шинэ дэвтэр шиг юуч бүтээгээгүй амьдрал
Харамсалаар дүүрэн угтах хувь тавилангын төгсгөл дээр
Бүү ухаарал амсаач!
Өнөөдөр гэдэг өдөр богинохон хэдхэн мөчтэйг мэдсээр
Өнгө ялдамд дурлах эрвээхий шиг эргэлдэн нисэж
Өнөөдрийг бүү орхиоч!
Зовлонтой ч бай жаргалтай ч бай энэ өдөр ганцxан удаа л тохиолдоно
Эргэж урсахгүй голын ус хөөс үлдээчихээд л урсдаг шиг
Өмчилж болдоггүй цаг хугацааны өмнө сөхрөх мөч ирэхийн цагт
Бүх юм дурсамж болон үлдсэн байх болно
Угтаа дурсамж гэдэг бол гуниг юм
Маргаашид дурлаж өнөөдрийг хайрлаж сурах хэрэгтэйг
Хамгийн дотно цаг хугацаа бол өнөөдөр гэдгийг мэддэг бол
Өнөд та,аз жаргалтай хүн.
2008-11-12

2008-10-29

***

Шүлэггүй шүлэгч
Ирээдүйн төрөгсдөд
Шүлэг тэрлэнэ
Өнөөдрийн хүмүүс
Бөгсний цаас болгоно
Маргаашийн хүмүүс
Мэдрэмж олон амирлана

2008-10-29

2008-10-24

Харамсахгүй ээ.

Давтамжтай орон зайнд
Давтагдахгүй амьдрах
Ухааны цараа
Урдахь цаг хүнийг хүлээхгүй
Урсаад л өнгөрөх
Мөрөн мэтээ
Шороотой бага насанд
Шувууд цуцах
Өргөн тал шиг ирээдүй
Өмнө минь
Зэрэглээтэж...
Идэр илд шиг
Залуу насанд
Туурайтан эцэх
Оргил сүндэрлэж...
Хэн нэгний зараалаар
Боол мэт амьдарлаа
Боллоо,гүйцээ!
Бурхан намайг дахиад
Хүн болгоно гэвэл
Үгүй гэнээ.
Одоо энд би зогсож байна
Олдохгүй болсон ирээдүй
Өчигдөрөөр солигдож
Өргөн тал минь
Жимээр солигджээ
Хогын саванд дотор
Хог шиг биш хог байх
Ухааны цараа
Хоосон гараа ганзаглаад
Хоосон амьдралаас явахад
Харамсахгүй ээ.

2008-10-24

2008-10-23

Намрын шүлэг



Намар намрын сайхан нь
Нарандаа байдаг
Намайг ээх тутам
Нөөлөг хүсэж
Настай ааваа санана.
Нутаг сэлгэх шувууд
Нулимс цийлэгнүүлж
Найраг болон үлдэнэ.

Намар намрын гуниг нь
Навчиндаа байдаг
Нас ахих тутам
Нар шүтэж
Настай ээжээ дурсана
Навчны хээ хуар
Намба болон
Нүүрэнд минь тодроно.

2008-10-23